» Her Derde Deva Bizde Bedava; Dorukcan Bilgi Paylaşım Platformu

    • Facebook Hesabınız İle Sitemize Hızlı Üye Olup Giriş Yapabilirsiniz
    • Veya Bilgilerinizi Kendiniz Girerek Üye Olup Giriş Yapabilirsiniz

» KöşeYazı Kategorileri

  • Kategori
  •    Aşka Dair 41
  •    Biz Bize 5
  •    Güncel 12
  •    Yaşama Dair 75
  •    Siyaset 40
  •    Şiir Seli 24
  •    Serbest Köşe 7

» Hit KöşeYazıları

» Son KöşeYazı Yorumları

» KöşeYazı İstatistikleri

  • KöşeYazı Sayısı 205

  • Okunma Sayısı 640104

  • Kategori Sayısı 9

  • Yorum Sayısı 200

» PEYNİR TEKNESİNDE YOLCU OLSAM

KöşeYazı Resmi
Bookmark and Share
  • Beğenenler (0) Beğenmeyenler (0) Toplam (0)
      Beğenenler & Beğenmeyenler
Beğen Beğenme
Yaşama Dair Kategorisinde Gez
               
http://www.dorukcan.com/Upload/resim/peynir-teknesi-foto-aysun-kurt-taklamakan29-202207242014.jpeg

Zordu Peynir teknesinde yolcu olmak. Bir kadın uyanırdı her sabah güne. İşte o benim annemdi. Sanki azcık yere hızlı bassa , tan yeri uyanacaktı. Neden korkuyordu ki. Ağarsaydı ya tan yeri bir anda, korkmasaydı annem üzerine güneşin doğmasından. Ama işte bizimkisi peynir teknesi. Annemin bir eli bakraçta, bir eli ateşte , yüreği ise hep bir telaş içinde. İzini sürerdi sanki bu telaşın. O telaş olmasa yalnız hissederdi sanki kendini. Annem hep yorgun, oynasın isterdik bizimle , bir kere olsun o telaşın peşini bıraksaydı ya, bizimle oynasaydı. Ama dedim ya bizim yolculuğumuz bir başka. Annem peynir teknesinde bir pusula , bizse teknenin minik serçeleriydik .Ürkek, kırılgan, açılmaya korkan küçücük kanatlı. Mis gibi bir koku yayılırdı gökyüzüne, taze peynir kokusu. Annem hep peynir kokardı. Kocaman bir yokluktan , minicik ekmek kırıntıları düşerdi payımıza.Peynir teknesi bereketi der , gülümserdik hayata. Çünkü bizi sürükleyen bir tekne değildi,pusulanın ta kendisiydi.

Babamdı , sırtını döner o da hep içeri girerdi.Kendi ateşini koşar, penceresiz bir odada demir döverdi. O da hep demir kokardı. Demirdendi Babam gülmezdi hiç. Babamın içinden bir ateş geçerdi. Kalbi dövülürdü sanki o örsün üzerinde. Belki bir kere gülümsese hayata, demir erir, Babamın kalbindeki sedefler dökülürdü avucumuza. Ama sırtını hep döner giderdi bizden Babam. O hep içeride kalırdı. Ama biz hep dışarıdaydık. Yine de beklerdik Babamızı ve bize tebessümle bakmasını.

Etiket : PEYNİR, TEKNESİNDE, YOLCU, OLSAM,
KÖŞEYAZI BİLGİLERİ
Ekleyen : taklamakan29 | Kategori : Yaşama Dair | Tarih : 24.07.2022 20:16:17 | Hit : 42 | Yorum : 0

» KöşeYazı Yorumları

KÖŞEYAZI YORUM YAZ

 

» Benzer KöşeYazıları

» Copyright

2oo8-2o18 © Copyright Dorukcan.com
SiteMap | © C.C.P.