» Her Derde Deva Bizde Bedava; Dorukcan Bilgi Paylaşım Platformu

    • Facebook Hesabınız İle Sitemize Hızlı Üye Olup Giriş Yapabilirsiniz
    • Veya Bilgilerinizi Kendiniz Girerek Üye Olup Giriş Yapabilirsiniz

» KöşeYazı Kategorileri

  • Kategori
  •    Aşka Dair 41
  •    Biz Bize 5
  •    Güncel 12
  •    Yaşama Dair 72
  •    Siyaset 40
  •    Şiir Seli 24
  •    Serbest Köşe 7

» Hit KöşeYazıları

» Son KöşeYazı Yorumları

» KöşeYazı İstatistikleri

  • KöşeYazı Sayısı 202

  • Okunma Sayısı 379208

  • Kategori Sayısı 9

  • Yorum Sayısı 200

» Valentin ve Gemici 14 Şubat

KöşeYazı Resmi
Bookmark and Share
  • Beğenenler (2) Beğenmeyenler (0) Toplam (2)
      Beğenenler & Beğenmeyenler
      GeceGunduz(+1), Dorukcan(+1),
Beğen Beğenme
Aşka Dair Kategorisinde Gez
               

VALENTİN VE GEMİCİ - 14 Şubat özel yazısı


İki ihtiyar adam .                                                                                            

Birisi çoktan ölmüş ama hala yaşıyor , yaşatılıyor . Diğeri hala yaşıyor ama çoktan ölmüş , öldürülmüş . 

                                                                                                        

İki ihtiyar adam yan yana oturmuşlar bir  kentin en yüksek tepesine . Birisinin Roma’ya bakıyor gözleri , Collesium sis lambaları içinde ışıl ışıl bu gündüz vakti . Varsıl , gülümsüyor .  

                                                           

Diğeri İstanbul’a bakıyor . Kızkulesi ‘ni izlerken gözleri , sahiline  vuran sessiz ve karışık dalgalar gibi . Yoksul , üşüyor .  

                                                              

İki ihtiyar adam .


Roma’da bir kilisenin kapısına kurulan giyotin sehpasından , imparator fermanını yırtarak fakat kanlı bedenini ve kesik başını da yanına alarak yüz yıllık, bin yıllık,  belki sonsuz bir tarihin ileri sayfalarına doğru koşar adım geldiğini yazıyor önündeki kağıda .  Dünyanın bütün şehirlerinin sokaklarından , limanlarından hep aynı gün yürüdüğünü , geçtiğini yazıyor .                                                                                                            

Sırtını daha rahat ve güvenle dayayarak oturduğu koltuğun arkalığına . Ayaklarını uzatıyor  önündeki parıltısı , altın başlı çivilerin yuvasından sızan servet sandığına . Kapatıyor kamaşan gözlerini , dudak kıvrımlarına incecik bir gülümsemeyi yerleştirirken .                                  

Adı Valentin .


İstanbul’da ki köşkünün kapısının pas tutmuş kilidini açarak , yüreğini içinde saklı tutmaya  ve  beyninin de tasından düşmemesine  özen göstererek sakalı ve iyot kokusu ile birlikte geçen yüzyıldan günümüze sarkan alışkanlıkları gibi koşarcasına ama ağır aksak adımlarla geldiğini yazıyor önündeki kağıda . Dünyanın sevgi kokan bütün çiçeklerini tek tek toplayarak kırlardan, dağlardan, ormanlardan geçtiğini , bütün denizlerinde ıslanarak geldiğini yazıyor .                                                   

Sırtını öne doğru eğiyor oturduğu taburenin üstünde . Topladığı çiçeklerden şimdi elinde kalmış , ucu tomurcuklanan son kırmızı gül dalını gagasına tutturacağı bir martının gelip konmasını bekliyor omuz başına .                                                                                                                                        Adı Gemici.


Valentin’in ayaklarını üstüne uzattığı sandık giderek daha çok ışıldarken,  Gemici’nin yollarını gözlediği , elindeki gül dalını gagasına tutturacağı martı hala ortalarda gözükmemektedir . 

                                             

Önlerindeki kağıttan kaldırırlar başlarını , göz göze gelirler .


Gemici , Merhaba der .    

                                                 Valentin; gülümsemesini yüzüne daha da yayarak yanıtlar  , başını sallar , merhaba der .                                                                                               

Konuşmayabaşlarlar .                                                                                                                              

Gemici gül dalını sevgilisine götürmek için gagasına tutuşturacağı martıyı beklediğini , onun için burada olduğunu söyler. Giderek daha çok ışıldayan sandığın ne olduğunu da sorar ama onun yanıtını alamaz . Eğer martı gelmeyecek olursa gül dalını da atacağını söyler Valentin’in onu ne yapacaksın sorusu üzerine . Konuşurlar .. Gemici susar .Şimdi Valentin anlatmaktadır . Gemici , biliyorum, haklısın anlamında mimiklerini kullanarak  dinler onu . Ve sonra kalkar ayağa . El sıkışırlar . Bak der Gemici , Valentin’e . İşte şimdi dediğin gibi yapacağım . İzle Beni .. Yürümeye başlar . Yürür , yürür , bir uçurumun başında durur . Şehir kuş bakışı bile değil sanki bulutların üzerinden izlenecek kadar aşağılarda kalmış , martı görüntü alanına hala girmemiştir . Gemici , bir elinde gül dalı , iki kolu iki yanda ve sesinin son perdesini de açarak bağırır boşluğa doğru .  

                       

SENİ SEVİYORUMMMMMMMMM  !...


Ve elindeki gül dalını havaya fırlatır . İşte o an ardından doğru neredeyse bütün yeryüzünü aydınlatacak kadar parlak bir ışık yükselir . Gemici döner ardına hemen . Valentin’ in oturduğu koltuk boştur , sandığı da yoktur  ama yerinde az önce birden parlayıp kaybolan ışığın dumanı tütmektedir , ışık ışık .


Bugün sevgililer günü . Bütün sevgililer için kutlu olsun . Birbirlerine sadece bir kez bile ama yürekten "SENİ SEVİYORUM" demeleri ile dünyanın ve dünyalarının alabildiğine zenginleşeceği , en parlak ışıklarla aydınlanacağı bilerek ve bugün değil sadece , her gün . .

Bugün sevgililer günü. Bütün sevgililer gibi , sevmesini bilenlerin de  sevildiğini bilmeyenlerin de günü . Onlara da kutlu olsun .


Ve boşluğa atılan gül ne oldu diye merak edenlere .Bakın bakalım önünüzdeki minik pencereye , sağına , soluna , altına , üstüne .Belki oralarda bir yerdedir ..

  uzungemici/cç


  

(c) Bu yazının her türlü telif hakkı yazarın kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.



Etiket : Valentin, Gemici, Şubat,
KÖŞEYAZI BİLGİLERİ
Ekleyen : uzungemici | Kategori : Aşka Dair | Tarih : 23.02.2008 20:57:00 | Hit : 1708 | Yorum : 0

» KöşeYazı Yorumları

KÖŞEYAZI YORUM YAZ

 

» Benzer KöşeYazıları

» Copyright

2oo8-2o15 © Copyright Dorukcan.com
SiteMap | © C.C.P.